Volgens de specialist komt welzijn voort uit zinvol vooruitgaan, verandering accepteren en je eigen koers varen.
Gedurende zijn hele bestaan is de mens voortdurend op zoek naar een goed leven. In de loop der jaren hebben veel psychologen gedefinieerd wat het betekent om dat te bereiken, en een van hen is Carl Rogers, die een bijzondere definitie achterliet en uitlegde hoe je die in het dagelijks leven kunt begrijpen.
Voor Rogers is het goede leven geen doel dat bereikt wordt, maar een weg die bewandeld wordt door in een richting te gaan die aansluit bij persoonlijke waarden, door verandering te accepteren en door authentieke beslissingen te nemen in het dagelijks leven.
Wat is het goede leven voor Carl Rogers?
“Het goede leven is een proces, geen staat van zijn. Het is een richting, geen bestemming”, aldus Rogers in zijn boek “The Process of Becoming a Person”, gepubliceerd in 1961.
Acceptatie als motor voor persoonlijke ontwikkeling
In lijn met deze gedachte stelde de psycholoog dat om je als persoon te kunnen ontwikkelen en echt te kunnen veranderen, het noodzakelijk is om jezelf te accepteren zoals je bent en de druk om aan externe verwachtingen te voldoen los te laten.
Vanuit zijn humanistische benadering stelde Rogers dat een persoon alleen kan groeien als hij zichzelf niet meer beoordeelt en zichzelf begrijpt. In die zin zei hij: “De merkwaardige paradox is dat wanneer ik mezelf accepteer zoals ik ben, ik dan kan veranderen”.
Carl Rogers: korte biografie
Carl Rogers werd in 1902 in de Verenigde Staten geboren en was een van de meest invloedrijke psychologen van de twintigste eeuw. Hij is de belangrijkste referentie in de humanistische psychologie en richtte zijn studies op de persoon, met de nadruk op empathie, acceptatie en subjectieve ervaring.
Tijdens zijn carrière combineerde Rogers klinische psychologie met onderzoek en onderwijs, en zijn ideeën waren van groot belang voor de psychotherapie, het onderwijs en de menselijke relaties. Hij stierf in 1987, op 85-jarige leeftijd.
